Yasujiro_crepusculo en tokio 3


FACEBOOK

TWITTER

EMAIL

GOOGLE CALENDAR




IKUSI LIBURUXKA






LEKUA

Kondestable civivoxa

HASIERA-DATA

06/04/2019

AMAIERA-DATA

06/04/2019

ORDUTEGIA

19:30

ARGIBIDE GEHIAGO

Kondestable civivoxak CREPÚSCULO EN TOKIO (Yasujiro Ozu, 1957, 140 min.) filmaren proiekzioa hartuko du  Apirilak 6, larunbata, 19:30. Yasujiro Ozu Zinema Zikloa. Berrogeita hamargarren hamarkadako Japoniako gizartearen kronika. Ozuk familiaren balioaren inguruan hausnartzen du film honetan, zeinean bi ahizpen istorioa kontatzen da, Akiko eta Takako, bere aitarekin bizi direnak amak abandonatuak izan ostean. Baztertuak izateak bi ahizpen bizitzan marka utziko du, helduak diren arte. Bat batean, inorrek aurreikusi gabe, ama berriz agertzen da.

«Pelikula honek emakume baten existentzia galdua erretratatzen duela esan da, baina nik benetan transmititu nahi nuena Ryuk (Chishu) antzezten duen pertsonaiaren bizitza da: bere emazteak utzitako gizon bat, bere bizitzarekin aurrera jarraitzen saiatzen dena. Azken finean, gure aurreko belaunaldi bateko pertsonai batean oinarritzen den pelikula bat. Nolabait esateko, gazteek historia nabarmentzeko funtzioa besterik ez zuten. Baina ikusleak arreta guztia osagarri dekoratibo horretan ardaztu duela dirudi.» Yasujirō Ozu

Kondestableko ekitaldi-aretoan Yasujiro Ozu zuzendari japonesari eskainitako zinema-ziklo bat egingo da. Yasujiro Ozuaren zine-ondare osoari atzera begira. Guztira zortzi film eta hitzaldia bat egongo dira ikusgai, martxoaren 9tik maiatzaren 11ra, larubatetan, 19:30etan. Zinema-ziklo hori Iruñeko Udalaren eta Bilbao Arte Fundazioaren arteko lankidetza-hitzarmenaren esparruan egingo da.

ZIKLOAREN FILMAK

CREPÚSCULO EN TOKIO. Apirilak 6, larunbata, 19:30.

Berrogeita hamargarren hamarkadako Japoniako gizartearen kronika. Ozuk familiaren balioaren inguruan hausnartzen du film honetan, zeinean bi ahizpen istorioa kontatzen da, Akiko eta Takako, bere aitarekin bizi direnak amak abandonatuak izan ostean. Baztertuak izateak bi ahizpen bizitzan marka utziko du, helduak diren arte. Bat batean, inorrek aurreikusi gabe, ama berriz agertzen da.

«Pelikula honek emakume baten existentzia galdua erretratatzen duela esan da, baina nik benetan transmititu nahi nuena Ryuk (Chishu) antzezten duen pertsonaiaren bizitza da: bere emazteak utzitako gizon bat, bere bizitzarekin aurrera jarraitzen saiatzen dena. Azken finean, gure aurreko belaunaldi bateko pertsonai batean oinarritzen den pelikula bat. Nolabait esateko, gazteek historia nabarmentzeko funtzioa besterik ez zuten. Baina ikusleak arreta guztia osagarri dekoratibo horretan ardaztu duela dirudi.» Yasujirō Ozu

FLORES DE EQUINOCCIO. Apirilak 13, larunbata, 19:30.

Zuzendiaren kolorezko lehenengo filma da hau. Ironiaz betetako komedia bat generazioen arteko arazoetaz ari dena. Wataru Hirayama negozio gizona da, besteen arazo sentimentalekin konprentsiboa dena. Lagunen bat aholku bila datorrenean, honek beti dauka erantzun zuzena. Hala bada ere, bere semearekin zerikusirik duen situazio baten aurrean ez du horren konprentsiboki jokatzen. Ozuk Japoniako erdi-altu mailako klasearen hipokresia maisuki erakusten digu.

«Koloretan egindako nire lehen pelikula izan zen, eta Fujiko Yamamoto nire eskura nuenez komedia alai bat egitea pentsatu nuen. Jatorriz ez nuen koloretako pelikula bat egiteko asmorik baina produktoreak egiteko eskatu zidan, Noda transkribatzen delako: Yamamotoarena zen… beraz onartu egin nuen.» Yasujirō Ozu

BUENOS DÍAS. Sábado 27 de abril. 19:30.

Japoniako auzo errezidentzial batean kokatzen da istorioa. Gizarte txikia hau, denek elkar ezagutzen dute eta zurrumurruak laster zabaltzen dira. Auzoko etxe batean telebista faltak zenbait arazo sortuko ditu. Minoru eta Isamu Hayasi, bi anai, isiltasun greba bat martxan jarriko dute, bere gurasoen telebista ez erosteko erabakiaren aurrean.

«Denbora da istorio hau buruan neukala. Jendeak beti gauza hutsalei buruz hitz egiten du eta bat benetan garrantzitsua den gai bati aurre egiten saiatzen denean ez da hain erraza. Nik gai hau jorratuko zuen pelikula bat egin nahi nuen. Ala ere, hau zuzentzea pentsatu nuenean ez zen batere erraza izan.» Yasujirō Ozu.

OTOÑO TARDÍO. Sábado 4 de mayo. 19:30.

Miwaren heriotzaren urteurrena da eta Akiko, alarguna, bere alaba Ayako eta hildakoaren beste hiru lagunekin batera aurkitzen da. Miwaren lagunek uste dute Ayako ezkontzeko momentua iritsi dela, baina honek senargai guztiak deuseztatzen ditu, ez duelako ama bakarrik utzi nahi, beraz hiru lagunek erabakitzen dute lehenik Akiko ezkondu behar dela, baina honek ezkontza berri baten ideia ez du gustoko.

«Mundu honetan guztiek lortzen dute gauzarik errazenak ere korapilatsuak bilakatzea. Eta konplexua dirudien arren, bizitzaren funtsa, ustekabean, oso erraza gerta daiteke. Hau da pelikula honekin azaldu nahi nuena.
(…) duintasunez beteriko tristetasun bat azaleratu, osagarri dramatiko guztiak alde batera utzi eta pertsonaiei negar eginarazi gabe, bizitza bezala ezagutzen dugun horren pultsua sentiarazi, gertakari bereziak erabili gabe…hori da baliabide guztiak erabiliz eszenara eramaten saiatu naizena.» Yasujirō Ozu

EL SABOR DEL SAKE. Sábado 11 de mayo. 19:30.

Film honek Shubei Hirayamaren istorioa kontatzen du, Shubei alarguna da eta bere alaba gaztearekin bizi da. Zahar sentitzen da eta alabarentzako karga dela uste du. Beraz harentzako hoberena ezkontzea izango litzatekela erabakitzen du. Alabak aita bakarrik ustera ukatzen den arren, azken batean ezkondu egiten da. «Sakearen zaporea idazten genuen bitartean Ozuren ama hil zen, eta behin hileta amaituta Tateshinara itzuli zenean, Ozuk bere egunerokoan ohar hau idatzi zuen:

Ez zen herriaren ondoan dagoen mendia biltzen duen lanbroa,
Han behean, lautadan, udaberria da,
Loretan dauden gereziondoen hodei argitsuekin.
Orain hemen nago, galdua, “Sakearen zaporea” dela eta zailtasunekin.
Gereziondoen loreek malenkoniatsu jartzen naute, gastatutako jantziak izango balira bezala,
Eta sakeak nire erraientzat mingotsa da, gentzianaren antzera.
¡Zein mingarria den niretzat udaberria, zein mingarria sake hau edatea!
Nire bihotzean lekurik ez daukaten gauzez hitz egiten dudan bitartean
Igarotzen doan udaberriaren nostalgia handituz doa.»